• تاریخ : ۲۱ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : خبری

زمانی نه چندان دور با رسیدن فصل سرما و زمستان، مردم روستاهای اطراف قم به شب نشینی می رفتند تا دور هم محصول برداشت شده پنبه را از غلافش جدا کنند. کاری که گاهی با رسم «خرک انداختن» در روستاهای «چشمه علی» و «کهک» همراه می شد تا شب های بلند زمستان را کوتاه تر کند.

آفتاب نیوز :
روستاهای «چشمه علی» و «کهک» از زمان های قدیم به دلیل شیعه نشین بودن شهرت داشتند. چشمه علی تقریبا در ۳۵ کیلومتری جنوب غربی قم هست و آب و هوایی معتدل دارد. زمانی شغل تقریبا همه ی مردم این منطقه کشاورزی بود و مهم ترین محصولاتی که تولید می کردند،پنبه، انار،انجیر و قیسی بوده هست که هنوز هم کم و بیش تولید خواهد شد.
ممکن هست چشمه علی اسم خود را از اسم امامزاده علی(ع) با بنایی قدیمی اش گرفته باشد. در این منطقه رسم و بازی به نام «خرک انداختن» رایج بوده که به «برفی کردن» که در نقاط دیگر کشور وجود داشته، بی شباهت نیست.
سیدابوالقاسم انجوی شیرازی در کتاب جشن ها، آداب و معتقدات زمستان آورده هست:بعد از زراعت پنبه در روستاهای کهک و چشمه علی قم «خرک انداختن» مرسوم بود. در فصل زمستان،هنگامی که جماعتی مشغول وش کردن (جدا کردن پنبه از پوسته) هستند،گاه اتفاق می افتد که یک نفر وش یا غوزه ای(غلاف) دو پره پیدا می کند و این امر خیلی نادر هست زیرا که جوزق یا همان پوسته ی پنبه همیشه چهارپره هست.
در چشمه علی به این غوزه دوپره «چتل» می گویند. جوان کشاورزی که چتل پیدا می کند خیلی خوشحال و شادمان،آن را به گوشه ی یک دستمال بزرگ می بندد و به طرف خانه کدخدا یا یکی از بزرگان آبادی می رود به طوری که اهل خانه و صاحب خانه متوجه نشوند به بام خانه می رود و دستمال را از روزنه وسط گنبد به داخل اتاق و محل نشیمن آنان پرت می کند و مثلا با صدای بلند فریاد می کند: «مشهدی حسین! خرک مرا بار کن! دمبش را افسار کن» بعد از آن هم نام خود را می گویدو خود را می شناساند تا بدانند کیست و با نهایت چابکی پا به فرار می گذارد. صاحب خانه که از کیفیت و شرایط این رسم …

اخبار پیشنهادی:

اشتراک در شبکه اجتماعی

گوگل پلاس فیسبوک تویتر لینکدین دیگ کلوب فیسنما