• تاریخ : ۱ام مهر ۱۳۹۶
  • موضوع : خبری

سرویس فرهنگی و هنری – ابن ادریس شافعی یکی از امامان اهل سنت شعری درباره جایگاه والای اهل بیت(ع) سرود و در یکی از فرازها گفت: آن کس شما را در نماز درود نگفت، نمازی ندارد.
به گفته فانوس ، نویسندگان، شاعران و ادیبان برجسته اهل سنت با تکیه بر پشتوانه های غنی روایی، تصریحات و اشاراتی که به صورت مکرر از حضرت پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) نقل شده هست، کتاب ها نگاشته و دیوان ها و سروده هایی را آفریده اند. در واژه به واژه این ادبیات و سروده ها، عشق و ارادت قلبی و صادقانه به اهل عترت(ع) و به خصوص امام حسین(ع) موج می زند. پس این اردت قلبی به اهل بیت(ع) را نمی توان منحصر در ادبا و شاعران شیعی مذهب دانست.
در این راستا در سال ۹۴ شاهد انتشار سومین جلد از کتاب «فضایل اهل بیت(ع) در کتب اهل سنت» به همت بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی بودیم. این کتاب با موضوع زندگانی اهل بیت پیامبر اسلام(ص)، فضایل آنان و ارزش مودت ایشان به خصوص حضرت علی(ع)، نوشته سلیمان بن ابراهیم قندوزی حنفی از عالمان اهل سنت حنفی مذهب در قرن سیزدهم هجری هست. عنوان این اثر «ینابیعُ المَوَدّة لِذَوی القُربی» بوده که به فارسی ترجمه شده هست. در خطبه آغازین کتاب آمده: «آن را به سبب ارتباط با خویشاوندان رسول اکرم(ص) ینابیع المودة نامیدم، همان کسانی که اهل عبا و اسباب سعادت عُظمی و سرچشمه های برکات کُبرا هستند.»
نکته جالب توجه اینکه سنت شعرگویی در مدح و رثای امام حسین(ع) در بین برخی امامان اهل سنت به کرات دیده خواهد شد که این مسأله گویای علاقه این علما به اهل بیت عصمت و طهارت(ع) هست. «ابوعبدالله محمد بن ادریس بن العباس»، معروف به «الامام الشافعی» (۱۵۰ – ۲۰۴ق) پیشوای مذهب شافعی در یکی از مناسک عظیم حج و در برابر جمعی از حجاج در منی در حالی که دشمنان اهل بیت نیز حضور داشتند و بیم خطر نیز برای ایشان بود، در شعری بلند محبت خود را نسبت به اهل بیت(ع) اعلام می کند و در بخشی از آن می گوید:
یا راکِباً قِف بالمُحَصَّبِ مِن منیً
وَاهتِف بِقاعِدِ خَیفِها وَالنَّاهِضِ
سَحَراً إذا فاضَ الحَجیجُ إلی مِنیً
فَیضاً کَمُلتَطِمِ الفُراتِ الفائِضِ
إن کانَ رَفضاً حُبُّ آلِ مُحمَّدٍ
فَلیَشهَدِ الثَّقَلانِ أنّی رَافضِی
ای سوارگان بر شنزارهای منی، سواره بمانید و به نشستگان درّه ها و بلندی ها خبر دهید. به زائرانی که سپیده دمان مانند رود خروشان فرات بسوی منا سرازیر می شوند، بگویید: اگر محبت اهل بیت رفض و کفر هست، جنّ و انس بدانند که من رافضی هستم.
یَا آلَ بَیتِ رَسولِ الله حُبُّکُمُ
فَرضٌ مِنَ الله فی القُرآنِ أنزَلَهُ
کَفاکُم مِن عظیمِ القَدرِ أنّکُم
مَن لَم یُصلِّ عَلَیکُم لَا صَلَاةَ لَهُ
ای خاندان نبوّت، محبّت شما فرضی هست که از جانب خداوند در قرآن آمده هست. همین در عظمت شأن شما کافی هست، آن کس شما را در نماز درود نگفت، نمازی ندارد، (نمازش درست نیست).
لَئِن کانَ ذَنبِی حُبُّ آلِ محمَّدٍ
فذلِکَ ذَنبٌ لَستُ عَنهُ أتوبُ
هُمُ شُفَعائی یومَ حَشری و مَوقِفی إذا
کثرتنی یوم ذاک ذنوب
اگر گناه من محبت آل محمد (ص) هست، از آن گناه توبه نمی کنم. ایشان روز حشر و به هنگام توقف در صحرای محشر شفیعان من هستند، اگر آن روز گناهانم فراوان باشد.
منبع: تسنیم

اشتراک در شبکه اجتماعی

گوگل پلاس فیسبوک تویتر لینکدین دیگ کلوب فیسنما