• تاریخ : ۴ام اسفند ۱۳۹۶
  • موضوع : خبری

دلیل استارت نخوردن ماشین چیست

در ادامه این مطلب از مجله آنلاین فارسی ها با عنوان دلیل استارت نخوردن ماشین چیست در خدمت شما کاربران گرامی هستیم .

با ما همراه باشید .

استارت نخوردن خودرو دلایل مختلفی دارد که در ادامه به بررسی آن می پردازیم .

۱ – در بعضی از خودرو ها فیوزی مربوط به استارت وجود دارد که اگر مشکل از فیوز باشد می توان با تعویض آن به راحتی مشکل را حل کرد .

۲ – در باطری های کهنه ، اتصالات جرم گرفته می شوند . آن را برطرف کنید دوباره استارت بزنید .

۳ – اگر باطری خودروی خود را به مدت طولانی عوض نکرده اید نسبت به تعویض آن اقدام کنید .

برای تشخیص از کار افتادگی باطری ، ماشین خود را با ماشین دیگری باطری به باطری کنید اگر روشن شد ، مشکل از باطری است .

۴ – گاهی ممکن است پمپ بنزین شما سوخته باشد .

دلیل استارت نخوردن ماشین چیست دلیل استارت نخوردن ماشین چیست

دلیل استارت نخوردن ماشین چیست

برای تشخیص این مورد جریان مثبت پمپ سوخت را چک کنید . سپس سوئیچ را در حالت آماده قرار دهید . اگر بنزین در داخل شیلنگ پمپ جریان پیدا نکرد ، پمپ شما سوخته است .

۵ – اگر با خودروی خود بیش از ۲۰۰۰۰ کیلومتر سفر کرده اید و نسبت به تعویض فیلتر سوخت اقدام نکرده اید ، حتما آن را تعویض کنید .

۶ – اگر دندانه های چرخ دنده ی استارت از بین برود ، صدای گوش خراشی از استارت به گوش می رسد و استارت به قول معروف ول می کند .

۷ – گاهی مشکل از انژکتور می باشد .

اگر انژکتور معیوب باشد بنزین به خوبی به موتور نمی رسد .

۸ – پیچ و مهره های استارت اگر شل کرده باشند ماشین استارت نمی خورد .

۹ – در خودرو های دنده اتوماتیک خراب شدن سلکتور گیر بکس می تواند علت استارت نخوردن باشد .

۱۰ – اگر مشکل از ECU یا همان سیستم برق ماشین باشد ، باید آن را نزد تعمیر کار ببرید .

امیدواریم که از این مطلب در بخش دانستنی ها لذت برده باشید .

نوشته دلیل استارت نخوردن ماشین چیست اولین بار در فارسی ها. پدیدار شد.

  • تاریخ : ۴ام اسفند ۱۳۹۶
  • موضوع : خبری

پلیمر چیست

در ادامه این مطلب از مجله آنلاین فارسی ها با عنوان پلیمر چیست در خدمت شما کاربران گرامی هستیم .

با ما همراه باشید .

پلیمر ها مولکول هایی با وزن مولکولی بسیار بالایی می باشند که از به هم پیوستن تعداد زیادی مونومر ساخته شده است .

انواع پلیمر

۱ – پلیمر طبیعی

سلولز ، نشاسته ، پروتئین ، ابریشم ، پنبه از نمونه های پلیمر طبیعی می باشند .

۲ – پلیمر مصنوعی

امروزه به علت نیاز انسان به محصولات پلیمری ، دانشمندان پلیمر مصنوعی از نفت می سازند .

پلی اتیلن یک پلیمر مصنوعی می باشد که نقش اساسی در ساخت لوله های پلاستیکی و ورقه های بسته بندی ایفا می کند .

پلیمر چیست 1 پلیمر چیست

پلیمر چیست

۳ – پلیمر گرما نرم

این نوع پلیمر در اثر حرارت دادن ذوب می شوند و با سرد شدن به حالت اولیه خود باز می گردد . نایلون و بطری پلاستیکی در این دسته قرار می گیرد .

۴ – پلیمر گرما سخت

این نوع پلیمر ها با حرارت دچار تغییر شیمیایی شده و تجزیه می شوند ولی ذوب نمی گردند .

تولید پلیمر مصنوعی

پلیمری شدن افزایشی

۱ – با استفاده از گرما یا امواج شدت دار ، نقصی در مونومر به وجود می آورند .

۲ – این مولکول حالا تمایل دارد که به مولکول دیگری وصل شود . دو مولکول ناقص از این اتصال به وجود می آید و این روند ادامه می یابد تا مولکول بزرگی حاصل شود .

۳ – زنجیره ی مولکول های ناقص با برخورد دو مولکول ناقص به یک دیگر قطع می شود و ماده ای بی نقص به نام پلیمر مصنوعی به وجود می آید .

امیدواریم که از این مطلب در بخش دانستنی ها لذت برده باشید .

نوشته پلیمر چیست اولین بار در فارسی ها. پدیدار شد.

  • تاریخ : ۴ام اسفند ۱۳۹۶
  • موضوع : خبری

به تازگی فهرستی از ۱۰ کشوری که بیشترین کاربران اینستاگرامی در جهان را دارند، منتشر شده هست که در آن نام ایران نیز به چشم می خورد.

به گفته امروزنامه، در تازه ترین آمار ماهانه در ماه ژانویه ۲۰۱۸، فهرستی از ۱۰ کشور جهان که دارای بیشترین تعداد کاربران شبکه اجتماعی اینستاگرام هستند، منتشر شده هست که در آن، کاربران ایرانی در اینستاگرام موجب شده اند نام کشورمان در رتبه هفتم این لیست قرار بگیرد.
در زیر، فهرستی از بیشترین تعداد کاربران اینستاگرامی در جهان را مشاهده می کنید:
۱. ایالات متحده آمریکا
۲. برزیل
۳. اندونزی
۴. هند
۵. ترکیه
۶. روسیه
۷. ایران
۸. ژاپن
۹. انگلستان
۱۰. مکزیک
در این فهرست ایالات متحده آمریکا با بیش از ۱۱۰ میلیون کاربر، برزیل با بیش از ۵۷ میلیون و اندونزی با ۵۳ میلیون کاربر فعال در ماه، به ترتیب در جایگاه های نخست، دوم و سوم جای گرفته اند.
اینستاگرام یکی از محبوب ترین شبکه های اجتماعی در میان کاربران فضای مجازی به شمار می رود که در این میان، نسل جوان و نوجوان از آن استقبال بیشتری نسبت به سایر رده های سنی کرده اند.
این شبکه اجتماعی در ماه سپتامبر سال گذشته ۲۰۱۷ میلادی به رکوردی بی سابقه در میان شبکه های اجتماعی دست یافت و آن هم جای دادن بیش از ۸۰۰ میلیون کاربر فعال در ماه بود.
ایران نیز با داشتن بیش از ۲۴ میلیون کاربر فعال در ماه، در رتبه هفتم این رده بندی و فهرست ده گانه قرار گرفته هست.

منبع : روزنامه جام جم
کد مطلب : ۴۱۳۷۲

  • تاریخ : ۴ام اسفند ۱۳۹۶
  • موضوع : خبری


صدای شیعه: از ۱۴ فوریه سال ۲۰۱۱ دوره‌ای طولانی از کشتار و سرکوب و خونریزی و بازداشت و لغو تابعیت مردم بحرین و حتی اعدام بسیاری از جوانان این کشور آغاز شده هست. حاکمیت بحرین گفتمان خود برای تقابل با ملت معترض خود بر اساس سرکوبگری و زور بنا نهاده و طی این هفت سال از تمامی روش‌های ابداعی برای سرکوب و شکنجه ملت، واردات عناصر مزدور، وارد کردن ابزارها و خودروهای زرهی جهت سرکوب ملت و … استفاده کرده هست. رژیم آل سعود به عنوان برادر بزرگتر آل‌خلیفه با تمام پتانسیل خود وارد عرصه شده و نشان داد که شعارهای مربوط به حقوق مردم و حق شهروندی تا زمانی مورد احترام هست که آسیبی به تسلط و نفوذ حاکمیت سعودی در داخل و خارج از کشور وارد نکند. با وجود تمام سرکوبگری‌ها و فشارهای وارد شده به ملت بحرین، مردم این کشور نشان دادند که همچنان ایستاده و به دنبال تحقق اهداف و آرمانهای اولیه در دستیابی به عدالت و مساوات و دریافت کمترین میزان از حقوق انسانی خود هستند.


نیروهای سعودی در این مدت بسیاری از مساجد قدیمی بحرین را تخریب کرده‌اند. نیروهای ژاندارمری اردنی شدیدترین انواع شکنجه‌ها را ضد بازداشت شده‌ها اعمال می کنند. افرادی با تابعیت‌های پاکستانی و هندی و بنگالی در روستاها و شهرهای بحرین جولان می دهند تا دستورات پادشاهی این کشور مبنی برحذف تمامی عناصر منتقد نظام را اجرا کنند. آنها معترضان مسالمت آمیز را به مزدوری برای ایران متهم می‌کنند و هنگامی که رویکرد خصمانه این کشور با قطر آغاز شد، بهانه‌ای جدید برای اتهام زنی به تظاهرات کنندگان و منتقدان در دست گرفتند که همان ارتباط با قطر هست. طی چند سال گذشته بحرین بعد از عربستان سعودی دومین کشور حاشیه خلیج الزهرا از نظر تعداد زندانیان و افراد بازداشت شده بوده هست.


عزارداری امام حسین (ع) ممنوع، رابطه با اسرائیل آزاد!


در حالی که هیئت‌های رسمی بحرین در موزه های صهیونیستی در آمریکا و خیابان‌های قدس اشغالی تردد دارند و تحت تدابیر امنیتی ارتش رژیم صهیونیستی، روند عادی سازی روابط با این رژیم را دنبال می‌کنند، با این وجود مردم بحرین به اتهام برافراشتن پرچم های عزاداری امام حسین علیه السلام در پشت بام منازل به زندان می‌افتند. رویکرد عادی سازی روابط رژیم آل خلیفه با رژیم صهیونیستی جهت پیشرفت حمایت آمریکا از دولت این کشور هست. آنها همچنین از دلارهای نفتی خود برای میزبانی مسابقات اتومبیلرانی فرمول یک برپایی جشنواره های هنری و دوره های مختلف گفتگوهای سالیانه در منابع استفاده می کنند تا شاید بتوانند چهره این کشور را با ثبات نشان دهند.


در رابطه با اقدامات رژیم آل خلیفه در عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی و اهداف و انگیزه‌های پشت پرده آنها موارد زیادی گفته شده هست، اما آنچه در این مقاله مورد اشاره قرار می‌گیرد، بررسی آماری تعدادی از نشست‌های علنی و محرمانه برگزار شده میان شخصیت‌های وابسته به رژیم آل خلیفه با سردمداران رژیم صهیونیستی هست:


  • سپتامبر ۱۹۹۴: یوسی سارید وزیر محیط زیست سرزمین‌های اشغالی در رأس هیئتی دیپلماتیک و رسمی به بحرین سفر کرد.

  • ۲۹ ژانویه ۲۰۰۰: سلمان بن حمد آل خلیفه ولیعهد بحرین در اجلاس داووس با شیمون پرز وزیر وقت همکاری‌های منطقه‌ای رژیم صهیونیستی دیدار کرد.

  • ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۵: محمد بن مبارک آل خلیفه نایب رئیس شورای وزیران بحرین اعلام کرد که ممنوعیت ورود کالاهای وارداتی از رژیم صهیونیستی و مسدود بودن دفاتر این رژیم در بحرین برداشته می‌شود.

  • ۱۵ می ۲۰۰۶:ناصر البلوشی سفیر بحرین در واشنگتن به دفتر نمایندگی تجاری آمریکا اعلام کرد که کشورش به تحریم درجه ۲ کالاهای رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۹۴ پایان داده هست.

  • اکتبر ۲۰۰۶: خالد بن احمد وزیر خارجه بحرین در جریان مشارکت در مجمع عمومی سازمان ملل متحد با کمیته یهودیان آمریکا در نیویورک دیدار کرد. وی در همین ماه اعلام کرد که با زیپی لیونی وزیر خارجه وقت رژیم صهیونیستی نیز دیدار کرده هست.

  • ۱۳ اکتبر ۲۰۰۸: خالد بن احمد وزیر خارجه بحرین خواستار تشکیل کمیته خاورمیانه‌ای با حضور رژیم صهیونیستی شد.

  • نوامبر ۲۰۰۸: حمد بن عیسی پادشاه بحرین از مرکز موسسه یهودی American Friends of Lubavitchدر آمریکا بازدید کرد.

  • ۱۶ ژانویه ۲۰۰۹: روزنامه صهیونیستی یدیعوت آحارونوت اعلام کرد که شیمون پرز رئیس رژیم‌صهیونیستی و زیپی لیونی وزیر خارجه این رژیم به صورت محرمانه در نیویورک با حمد بن عیسی پادشاه بحرین دیدار کرده‌اند.

  • ۴ جولای ۲۰۰۹: یغال بالمور سخنگوی وزارت خارجه رژیم صهیونیستی اعلام کرد که یک هیئت عالی‌رتبه دیپلماتیک از بحرین به سرزمین‌های اشغالی سفر کرده هست.

  • ۱۷ جولای ۲۰۰۹: سلمان بن حمد ولیعهد بحرین از رهبران عرب خواست تا از طریق رسانه‌های جمعی صهیونیستی، از سرکردگان این رژیم بخواهند که تلاش‌ها برای روند سازش را تسهیل بخشند.

  • فوریه ۲۰۱۰: خالد بن احمد وزیر خارجه بحرین در ضیافت شام در مقر جنبش دینی یهودیان (حباد) حضور پیدا کرده و با اعضای برجسته سازمان آیپک دیدار کرد. دیدار با کمیته یهودیان آمریکا و سازمان بنی بریت از دیگر برنامه‌های وی در این ضیافت بود.

  • ۸ آوریل ۲۰۱۱: اطلاعات منتشر شده از طریق سایت ویکی‌لیکس جزئیات جدیدی از مناسبات مخفی مسئولان بحرین و رژیم صهیونیستی را فاش کرد که از جمله مهمترین آنها دیدار بین پادشاه بحرین و سفیر آمریکا در فوریه سال ۲۰۰۵ بود که پادشاه بحرین در این دیدار به برقراری ارتباط خود با سازمان جاسوسی موساد رژیم‌صهیونیستی افتخار کرده هست.

  • ۱۵ جولای ۲۰۱۳: روزنامه صهیونیستی یدیعوت آحارونوت نوشت که الماس اسرائیلی در کشورهای عربی و به ویژه به پادشاهی بحرین و دبی خواهان زیادی دارد و تاجران الماس اسرائیلی درخواست‌هایی را از دولت بحرین برای حضور در این کشور دریافت کرده‌اند.

  • ۴ اکتبر ۲۰۱۳: حمد العامر قائم مقام وزارت خارجه بحرین در مورد مسائل منطقه‌ای گفت: امکان عادی‌سازی روابط با اسرائیل وجود دارد. وی همچنین اقدام به بازنشر مقاله‌ای از یک نویسنده صهیونیستی کرد که از ائتلاف‌های احتمالی آینده بین کشورهای عضو شورای همکاری خلیج الزهرا و رژیم صهیونیستی در خصوص از بین بردن برنامه هسته‌ای ایران خبر داده بود.

  • ۲۱ نوامبر ۲۰۱۳: ورود کالاهای رژیم صهیونیستی به بحرین به صورت علنی آغاز شد. این اتفاق پس از آن صورت گرفت که بحرین و تعداد دیگری از کشورهای حاشیه خلیج الزهرا دفاتر هماهنگی دیپلماتیک و امنیتی خود با رژیم صهیونیستی را افتتاح کردند.

  • ۹ دسامبر ۲۰۱۳: ناصر البلوشی سفیر بحرین در فرانسه از بنای یادبود منسوب به هولوکاست در نزدیکی پاریس بازدید کرد.

  • ۴ فوریه ۲۰۱۴: ارتش رژیم صهیونیستی اعلام کرد که بحرین و سرویس اطلاعاتی عربستان و مراکش و الجزایر، اطلاعاتی جاسوسی در رابطه با ایران و سازمان‌های فلسطینی به رژیم صهیونیستی داده‌اند.

  • ۱۳ مارس ۲۰۱۴: رادیو رژیم صهیونیستی اعلام کرد که هنرمندانی از بحرین و دیگر کشورهای حاشیه خلیج الزهرا در نمایشگاه هنری در مرکز یهودیان عرب در شهر حیفا حضور پیدا کرده‌اند.

  • ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۴: وزارت خارجه بحرین اعلام کرد که خالد بن احمد با هیئتی از کمیته یهودیان آمریکا در نیویورک دیدار کرده هست.

  • ۳ اکتبر ۲۰۱۴: روزنامه صهیونیستی هاآرتص اعلام کرد که عربستان و بحرین و امارات و برخی کشورهای عربی دیگر مفاهیم گفتمان خود در زمینه برقراری مناسبات با رژیم صهیونیستی را تغییر داده‌اند.

  • ۴ اکتبر ۲۰۱۵: کاروان « این بحرین هست» متشکل از ۲۰۰ نفر، ضمن سفر به آمریکا یادداشت تفاهمی را با آکادمی صهیونیستی میمری امضا کردند.

  • ۱۵ اکتبر ۲۰۱۵: سایت خبری اسکای نیوز اعلام کرد که بحرین و دولت‌های حاشیه خلیج الزهرا مذاکراتی را برای خرید سامانه موشک‌های رژیم صهیونیستی موسوم به گنبد آهنین آغاز کرده‌اند.

  • ۹ فوریه ۲۰۱۶: ایوب قرا معاون وزیر همکاری‌های منطقه‌ای رژیم صهیونیستی از مداوای یکی از دختران خاندان آل خلیفه بحرین در یکی از بیمارستان‌های رژیم صهیونیستی با موافقت بنیامین نتانیاهو نخست وزیر این رژیم خبر داد.

  • ۴ مارس ۲۰۱۶: روزنامه صهیونیستی جروزالم پست نوشت که حمد بن عیسی پادشاه بحرین در کاخ پادشاهی خود در منامه با خاخام مارک شنیر دیدار کرده هست.

  • می ۲۰۱۷: بحرین در کنفرانس فیفا در منامه میزبان مسئولان فدراسیون فوتبال رژیم صهیونیستی بود.

  • سپتامبر ۲۰۱۷: ارکستر بحرین، سرود ملی رژیم غاصب صهیونیستی را با حضور ولیعهد بحرین در لس آنجلس اجرا کرد.

  • دسامبر ۲۰۱۷: هیئتی از جمعیت ” این بحرین هست” به سرزمین‌های اشغالی سفر کردند.


۴۸ هزار تظاهرات در ۷ سال


در طول این هفت سال بالغ بر ۴۸۰۰۰ تظاهرات مسالمت‌آمیز در گوشه و کنار بحرین برگزار شده هست. این تنها آماری هست که جمعیت وفاق ملی و اسلامی بحرین موفق به شمارش آنها شده هست. با وجود این که جامعه جهانی این اعتراضات مستمر و گسترده را نادیده می‌گیرد و همچنان چشم خود را به روی انتقادات مطرح شده ضد رژیم آل خلیفه می بندد، اما مردم بحرین همچنان به گزینه‌های خود پایبند هستند و تعریفی متمدن از انقلاب خود ارائه کرده‌اند. آنها همچنان دستان خود را به سمت سلاح دراز نکرده‌اند و می‌خواهند ثابت کنند که رویکرد مسالمت آمیز انقلاب آنها تصمیمی بدون بازگشت هست.


مردم بحرین دیروز از صبح تا شب تظاهرات گسترده‌ای را در گرامیداشت سالگرد آغاز انقلاب مردمی خود آغاز کرده و در مناطق مختلف این کشور جمع شده و شعار بقای انقلاب خود را در تعهد خود به اهداف اصیل انقلاب مبنی بر براندازی رژیم آل‌خلیفه تاکید کردند. این تظاهرات‌ها همراه با درگیری‌های شدید تظاهرات‌کنندگان با نیروهای رژیم آل خلیفه بود که با وجود استفاده از تمامی ابزارهای ارعاب و تهدید مردم، موفق به جلوگیری از برگزاری تظاهرات توسط آنها نشده بودند.


سابقه بحران مشروعیت آل خلیفه و انقلاب بحرین


پس از استقلال بحرین در سال ۱۹۷۱ میلادی چالش اصلی خاندان حاکم آل خلیفه کسب مشروعیت سیاسی و تحکیم پایه قدرت خود بود. از این رو خاندان حاکم تلاش کرد با تدوین قانون اساسی و برگزاری انتخابات پارلمانی در نیمه اول دهه ۱۹۷۰ میلادی، با انگیزه قانونی ساختن حاکمیت خود و مشارکت نسبی مردم زمینه این مشروعیت را فراهم آورد. اما دیری نگذشت که با مخالفت پارلمان با تصویب ” قانون امنیت دولتی” در سال ۱۹۷۵ میلادی، امیر بحرین پارلمان را منحل کرد. بر اساس این قانون هرگونه اقدام یا موضع گیری علیه دولت، مخالفت با امنیت کشور تلقی می شد و حکومت اجازه داشت افراد مظنون را به سرعت بازداشت و بدون محاکمه زندانی کند. این ماجرا آغاز کشمکش‌های مردم و حاکمیت بود و برخوردهای طولانی دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی را به دنبال داشت.


با مرگ شیخ عیسی بن سلمان و به قدرت رسیدن فرزند وی “حمد بن عیسی” پادشاه کنونی بحرین، تلاش‌های جدیدی برای پایان دادن به کشمکش ها و ایجاد ثبات سیاسی از سوی آل خلیفه از سرگرفته شد. حمد بن عیسی در فوریه ۲۰۰۱ تصمیم به برگزاری همه پرسی در خصوص منشور ملی اصلاحات گرفت.


منشور اصلاحات حمد بن عیسی با رای ۹۸٫۴ در صدی در سال ۲۰۰۱ میلادی به تأیید مردم بحرین رسید. در این منشور، تأسیس پارلمان منتخب، تفکیک قوا، استقلال قوه قضائیه، حمایت از حقوق سیاسی زنان و آزادی های مدنی وعده داده شده بود. شیعیان امیدوار شدند که در پرتو این اصلاحات به جایگاه در خوری در ترکیب سیاسی این کشور دست یابند و منشور ملی آغازی بر پایان دوره محرومیت سیاسی آنها باشد.


زمان زیادی برای اثبات دروغ های خاندان حاکم در انجام اصلاحات سیاسی در کشور نیاز نبود و بعد از همه پرسی سرکوبگری ها علیه مردم بیشتر شد. اقلیت های شیعه سرکوب شده حاکمیت را به تزویر و سوء استفاده از اعتماد مردم به وعده های پیش بینی شده در منشور متهم کردند و در مقابل، حاکمیت استدلال می کرد که مردم با رأی بالای خود به منشور، اختیار اصلاحات و تأسیس نظام مشروطه سلطنتی را به پادشاه تفویض کرده اند. سرخوردگی اپوزیسیون موجب شد تا آنها نخستین انتخابات پارلمانی را در سال ۲۰۰۲ میلادی تحریم کنند.


با این وجود مخالفان دولت در دوره های آینده، تحریم انتخابات را راه درستی برای نشان دادن اعتراض خود ندانستند، جمعیت الوفاق به عنوان مهم ترین گروه شیعی در انتخابات سال های ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ شرکت کرد و توانست به ترتیب ۱۷ و ۱۸ کرسی از مجموع ۴۰ کرسی پارلمان را به دست آورد. البته سایر گروه های معارض با غیر واقعی و نمایشی خواندن اصلاحات حمد و همچنین تبعیض در توزیع کرسی های پارلمان در مناطق شیعه و سنی در انتخابات شرکت نکردند و عملاً اختلاف مشی الوفاق و سایر گروه‌های معارض آشکار شد.


اعتراض اصلی گروه های تحریم‌کننده انتخابات، به قدرت کمک مجلس نیابتی در برابر مجلس شورا و مهندسی توزیع کرسی‌های مجلس نیابتی هست به نحوی که هیچ‌گاه شیعیان بیش از ۱۸ کرسی نمی‌توانند کسب کنند.


البته این اعتراضات فقط به عدم امکان مشارکت اثربخش در انتخابات پارلمانی محدود نمی‌شود. بلکه این گروه‌های معارض با محرومیت‌های اداری، اقتصادی و اجتماعی و سیاست‌های تبعیض‌آمیز آل خلیفه علیه شیعیان نیز مواجهند. به نحوی که شیعیان هیچ گاه پست‌های کلیدی مانند وزارت دفاع، دادگستری، خارجه و کشور را نمی‌توانند کسب کنند و همچنین سهم شیعیان از پست‌های عالی و میانی نیز به نسبت جمعیت ایشان اندک هست. همچنین نباید فراموش کرد که یکی از اعتراضات دائمی این گروه‌ها به سیاست اعطای تابعیت بحرینی به غیر بحرینی‌های مهاجر همگرا با حاکمیت و تغییر ترکیب جمعیتی این کشور به نفع خاندان آل خلیفه هست.


پس از خشونت های میدان اللؤلؤ و سرکوب معترضان توسط رژیم آل خلیفه، تظاهرات و اعتراضات مردمی گسترده‌تر شد و بخش عمده ای از مردم به جمع انقلابیون پیوستند. همچنین در این شرایط نمایندگان جمعیت الوفاق نیز از پارلمان استعفا کردند. در این مرحله گروه‌های مختلف درخواست رژیم برای گفت و گو را با پیش شرط هایی رد کردند. از جمله این پیش شرط ها استعفای دولت و نخست وزیر،شیخ خلیفه، عموی پادشاه -که از سال ۱۹۷۱ نخست وزیر این کشور بوده و به فردی مستبد و ضد شیعه معروف هست- پایان حضور ارتش در خیابان ها و پذیرش ایده سلطنت مشروطه بود که از سوی الوفاق مطرح شد. در این برهه گروه های معارض بحرینی با توجه به خواسته های خود به دو دسته تقسیم شدند. دسته اول به رهبری الوفاق با تاکید بر رویکرد واقع بینانه و عدم امکان انقلاب و سرنگونی رژیم در بحرین به دلیل شرایط خاص جغرافیایی، جمعیتی این کشور و حمایت های آمریکا، انگلیس و عربستان سعودی از رژیم آل خلیفه، خواستار اصلاح نظام و ایجاد حکومت سلطنت مشروطه و دولت منتخب بودند و دسته دوم با شعار همپیمانی برای جمهوری متشکل از سه گروه جریان الوفاء الاسلامی، جنبش حق و جنبش آزادگان اسلامی بحرین رویکرد واقع بینانه را در عبرت از تجربه اصلاحات در دهه گذشته و وعده‌های نمایشی آل خلیفه دانسته و گزینه براندازی نظام و ایجاد نظام جمهوری دموکراتیک را مطرح ساختند.


دستاوردهای انقلاب مردمی بحرین


مردم بحرین طی این سالها دستاوردهای زیادی داشته‌اند. آنها موفق شدند چهره واقعی پادشاهی که تحت عنوان منشور ملی خود را به حاکمیت ملت بحرین تحمیل کرده بود را به تمام جهان نشان دهند. بحرینی‌ها دیوارهای سکوت ومخفی کاری را شکستند و وجهه خونریز و قسی القلب نظام خود را با وجود تمامی فریبکاری‌ها و سناریوهای طراحی شده برای بهبود وضعیت رژیم آل خلیفه، به تمام دنیا نشان دادند.


سلاح‌های ساچمه‌ای، اعدام‌های متوالی، اخراج و لغو تابعیت مردم و اتفاقات دیگر، در این سال‌ها به مصیبت مشترک تمامی خانه ها و خانواده‌های بحرینی تبدیل شده هست. در این مدت شیخ علی سلمان بازداشت شده و آیت الله شیخ عیسی قاسم مرجع بزرگ دینی در این کشور در حصر خانگی قرار گرفته هست.


در سال‌های ابتدایی انقلاب مردم بسیار پرتحرک و شعله‌ور بود، رژیم بحرین با استفاده از اموال مردم اقدام به وارد کردن مزدور از کشورهای مختلفی همچون پاکستان کرد تا این ملت را سرکوب کند، آل خلیفه همچنین تلاش کرد تا با وارد کردن ارتش عربستان صدای ملت خود را قطع کند.  رژیم آل خلیفه از هیچ جنایتی فروگذار نبود، چندین مسجد را ویران کرد و هزاران کارمند و دانشجو را اخراج کرد، آنها در زندان‌ها نیز اقدام به شکنجه زندانیان کردند اما تاکنون قادر به مهار انقلاب مردمی بحرین نشده اند.


به این ترتیب اولین دستاورد انقلاب مردم بحرین را می توان پیروزی اراده مردم هست، پایداری مردم طی این ۵ سال به معنی شکست تمام طرف ها و قدرت‌هایی هست که برای به زانو در آوردن مردم وارد عمل شدند اما نتوانست صدای مردم را قطع کند.


دومین دستاورد انقلاب بحرین سلب مشروعیت رژیم حاکم در بحرین بود. معترضان توانستند چهره واقعی رژیم آل خلیفه را پس از آن که در پس یک چهره ساختگی مخفی شده بود به جهانیان نشان دهند.ملت بحرین در طول سالهای گذشته موفق شد قضیه خود را به محافل جهانی همچون شورای حقوق بشر و پارلمان‌های اروپایی بکشاند، مسئله بحرین هم اکنون در محافل جهانی مطرح هست. مردم موفق شدند که جلوی واردات سلاح‌های کُشنده که قرار بود از سوئد، دانمارک، فرانسه و آمریکا به بحرین ارسال شود را بگیرند.


دستاورد سوم انقلاب بحرین، متحد کردن ملت در مطالبه تغییرات سیاسی هست. این انقلاب باعث شد تا همگان متوجه اوضاع نابسامان سیاسی شده و درک کنند که بحرین نیازمند یک تغییر هست، امروز هیچ شخصی در بحرین وجود ندارد که متوجه اوضاع نابسامان کشور نبوده و خواهان اصلاح و تغییر نباشد.


چهارمین دستاورد انقلاب، افشای چهره واقعی رژیم آل خلیفه در عرصه جهانی هست، این انقلاب به همگان نشان داد که رژیم آل خلیفه در میان ملت منفور هست و هیچ جایگاهی مردمی ندارد.


ارجاع پرونده بحرین به تمام سازمان‌های جهانی دستاورد دیگر صبر و اراده مردم در طول پنج سال گذشته هست. هم اکنون جامعه جهانی اطلاع دارد که هیچ اجماع ملی در خصوص روند کنونی سیاست در کشور وجود ندارد و ملت آن را نپذیرفته‌اند، همگان می‌دانند که هم اکنون یک رژیم دیکتاتوری و استبدادی در بحرین حاکم هست که حقوق بشر را در ساده‌ترین امور نقض می‌کند.کنفرانس‌های حقوق بشری که در ژنو برگزار می‌شوند، به روشنی از جنایت‌هایی که می‌توانند جنایت جنگی نیز تلقی شوند و از سوی رژیم آل خلیفه صورت می‌گیرند سخن گفته می‌شود.


شناخته شدن دوستان و دشمنان ملت بحرین را می توان به عنوان ششمین دستاورد انقلاب این کشور دانست. ملت بحرین در این مدت دوستان خود را شناخته و مشاهده کرده که برخی طرف‌ها که پیش از این مدعی دوستی و همراهی با ملت بحرین بودند، امروز چگونه آماده شلیک گلوله به سینه فرزندانشان هست.


منبع: تسنیم

انتهای پیام

  • تاریخ : ۴ام اسفند ۱۳۹۶
  • موضوع : خبری

مراسم اختتامیه بخش تجلی اراده ملی سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر در باشگاه نفت شهر آبادان آغاز شد.

به گفته امتداد نیوز ، مراسم اختتامیه بخش تجلی اراده ملی از سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر شامگاه پنجشنبه ۳ اسفند در باشگاه نفت آبادان با حضور چهره های سینمایی آغاز شد.
در ابتدای این مراسم که اجرای آن را محمدرضا شهیدی فر بر عهده دارد، ادای احترامی به شهدای دفاع مقدس، سینما رکس آبادان و شهدای مدافع حرم شد.
این گفته تکمیل خواهد شد …

  • تاریخ : ۴ام اسفند ۱۳۹۶
  • موضوع : خبری


صدای شیعه: متن زیر با عنوان «تعامل و تقابل تاریخی اسلام و مسیحیت در غرب» سخنرانی ایوان یازبِک حداد هست که توسط محمدرضا حضوربخش، دانشجوی دکتری فلسفه تطبیقی، پژوهشگر گروه مطالعات راهبردی مجمع جهانی اهل بیت(ع) ترجمه شده هست.


خانم ایوان یازبِک حداد۱، استاد رشته تاریخ اسلام و ارتباطات اسلام و مسیحیت در دانشگاه جرج تاون آمریکاست. یکی از زمینه­ های پژوهشی مورد علاقه او اسلام در غرب هست و به همین خاطر در سالیان اخیر، بیشتر توجه خود را به مسئله مسلمانان در غرب و جنبش­های انقلابی اسلامی معطوف کرد. او در همین زمینه تألیفات بسیاری دارد، تا جائی که در زمینه مطالعات مسلمانان در آمریکا در بالاترین رتبه جای گرفته و به عنوان بهترین مفسر تجربه اسلامی در ایالات متحده آمریکا معرفی شده هست.۲ متن زیر ترجمه سخنرانی علمی وی در مرکز الحوار واشنگتن درباره کیفیت ارتباط مسلمانان و مسیحیان در طول تاریخ تا به امروز هست.


دکتر حداد، تاریخ ارتباطات اسلام و مسیحیت را با یک واکاری تاریخی مد نظر قرار می­ دهد. از نظر او، اسلام از همان ابتدا در قلمرو مسیحیت گسترش پیدا کرد. اولین برخورد اسلام با بیزانسی­ هایی۳ بود که مسلمانان را به عنوان مسیحیان کژاندیش تلقی می­ کردند. بیزانسی ­ها در حدود پنج قرن به مبارزه علیه نسطوری­ ها۴، آریایی ­ها و هر نوع مسیحیت ارتدادآمیز پرداختند. اسلام از نظر آنها یکی دیگر از این فرقه ­ها بود. این رویکرد باعث شد تا از همان ابتدا، مسیحیت رویکرد خاصی در مواجهه با اسلام داشته باشد.


دومین تلاقی اسلام و مسیحیت، برای کلیسای کاتولیک اروپا این بار حتی خونین­ تر اتفاق افتاد؛ چرا که صلیبیان هنگامی که به شرق آمدند، هیچ علاقه ­ای به گفتگو و تعامل از خود نشان ندادند. آنها تنها به فکر به دست آوردن اموال بیشتر، کسب مستعمرات وسیع تر و به کنترل درآوردن مناطق گسترده­ تر بودند. با کشتن همه حتی مسیحیان شرقی (به جز افرادی که با آنها همکاری می­ کردند) در انطاکیه و اورشلیم آنها به مقاصد خود رسیدند و قتل عام بزرگی را مرتکب شدند و در نهایت قسطنطنیه را به تاراج بردند.


برخورد دیگر میان کلیسای کاتولیک و اسلام که البته بنیادی و اساسی بود و کماکان پیامدهای آن را شاهد هستیم، در اسپانیا و با مسیحیان جنبش استرداد۵ بود. در آن دوره، مسلمانان سه گزینه بیشتر نداشتند؛ تغییر دین، جلای وطن و یا مرگ. بسیاری از آنها آهنگ عزیمت نواختند، برخی هم دین خود را تغییر داده و برخی نیز تنها با رعایت تقیه در ظاهر فقط نشان دادند که مسیحی شده­­ اند.


دکتر حداد به نقل از مقاله­ ای در مورد گروهی از دانشجویان مسلمان می ­گوید که آنها مسجدی را در اسپانیا افتتاح کردند. زمانی که برای اولین بار از مسجد اذان پخش شد، چند صد نفر از خیابان­های مجاور برای عبادت ملحق شدند- آنها در حدود ۵۰۰ سال (از سال ۱۴۹۲ که دولت اسلامی در جزیره ایبریا پایان پذیرفت) به طور مخفیانه به اسلام پایبند مانده بودند!


بعد از سقوط اسپانیای اسلامی و آغاز گسترش امپراطوری اسپانیا و پرتغال، دوره قدرت اروپا نیز به تدریج آغاز شد که به دنبال دست­یابی به کشورهای اسلامی و کنترل اقتصاد آنها از طرق مختلف بود.


سومین مواجهه میان مسلمانان و مسیحیان در قرون نوزده و بیست با رشد پروتستانتیسم رخ داد. مبلغین مسیحی به جای قتل و غارت، بیشتر توجه خود را به قانع کردن مسلمانان و تغییر دین آنها معطوف کردند. اگرچه آنها نیز با این وجود، کسی حتی مسیحیان عرب را در شرق در حد خود نمی پنداشتند. در این دوره مسیحیان بر این باور بودند که حقیقت را صرفاً در مسیحیت می توان جستجو کرد و همه باید همانند آنها بیاندیشند. حتی اگر مردم با تغییر مذهب موافقت می­ کردند، به خاطر تبعیضات نژادی و قومی از جایگاه یکسانی برخوردار نبودند.


آنچه از تاریخ تبیین شد، به پیامدهای عصر امروز انجامیده هست. دکتر حداد، دوران معاصر را عهد یهودی ـ مسیحی۶ می­ نامد که البته به زعم خود او هنوز باید به دنبال اصطلاح بهتری برای توصیف این عهد باشیم. این دوران با تسلط ایالات متحده پیوند خورده هست که به نوعی به طور علنی ضد مسلمانان هست؛ اگرچه بیانیه های رسمی وزارت خارجه این کشور، اسلام را به عنوان یک دین رسمی می پذیرد. (اما این دین تنها دینی هست که اگرچه مورد قبول آمریکا هست اما در عین حال این کشور سعی در تجزیه آن دارد.) مضاف به اینکه، آمریکا سیاست خاصی را در قبال اسلام دنبال می­ کند و میان مسلمانان معتدل و افراطی و غیره تفکیک قائل می­ شود.


حداد هشدار می ­دهد که ما باید نسبت به سیاستهایی که از طرف دولت آمریکا اتخاذ می­ شود کاملاً هوشیار باشیم؛ سیاست­هایی مثل اعمال محدودیت نسبت به مهاجرت مردم از جهان عرب، به خصوص مسلمانان، ممانعت از ورود اعراب یا بازجویی در فرودگاه­ ها و غیره. حداد جامعه مسلمانان را ترغیب می­ کند تا با سناتورها و نمایندگان مجلس مسئله را درمیان بگذارند و غیر قابل قبول بودن چنین سیاست هایی را گوشزد کنند.


مسئله دیگر که اخیراً پدید آمده، وضعیت نابسامان مسیحیان در خاورمیانه هست. دولت اسرائیل مطالعه­ ای را منتشر کرد که طی آن مدعی بود مسیحیان در حال ترک فلسطین هستند. اسرائیلی ­ها اعلام کردند که مسیحیان به دلیل نارضایتی از مدیریت فلسطینیان در سالهای اخیر این منطقه را بدرود گفته­ اند و عجیب اینکه این مطالعه هیچ ارتباطی میان آزارهایی که مسیحیان در مدت چند دهه حکومت اسرائیلی­ ها کشیده­اند و ترک اسرائیل نمی ­بیند. آزارهایی مثل محرومیت از مالکیت، غصب خانه ­ها و منازل، بیکاری و ممانعت از تحصیل و غیره…


هنگامی که اسرائیل در سال ۱۹۶۷ اورشلیم را به کنترل در آورد، در حدود ۲۸۰۰۰ مسیحی عرب در این شهر زندگی می­ کردند. امروز این تعداد به کمتر از ۴۰۰۰ نفر کاهش پیدا کرده هست. اسرائیل قصد دارد تا با استفاده از افول جمعیت مسیحیان، مسلمانان را مقصر جلوه دهد. حداد اضافه می­ کند که نباید از این نکته غفلت کرد که روزنامه ­نگاران آمریکایی که سهم بزرگی در خلق این داستان دارند، صراحتاً در صف مقدم حمله به مسلمانان مشارکت می­ کنند.


علاوه بر مسئله مسیحیان فلسطینی، مسئله مسیحیان لبنانی و مسیحیان قبطی در مصر نیز مورد سوء استفاده قرار گرفته هست؛ اگرچه وضعیت آنها بسیار متفاوت هست. مسیحیان لبنانی از یک جنگ داخلی که در آن مغلوب شدند، به تازگی رهایی یافته­ اند و در حال تجربه حس عمیق سرافکندگی و از دست دادن سیطره گذشته هستند و البته این حس درونی با نظام جدید هیچ ارتباطی ندارد. برخی مردم به دنبال دستکاری اوضاع برای القاء این حس هستند که مسیحیان و مسلمانان توان زندگی مسالمت ­آمیز را ندارند. مسئله قبطی ها نیز به اوائل دهه ۱۹۷۰ باز می ­گردد که انور سادات تصمیم گرفت برای جلب نظر اخوان المسلمین، قبطی ­ها را تحت فشار قرار دهد. قبطی ­ها مسائل عدیده ­ای دارند که خواستار توجه بیشتر به آنها هستند و البته یک گروه فعال در آمریکا از هیجانات به وجود آمده طرفداری می­ کند.


باید دانست که درصد قابل توجهی از نفرت علیه اسلام در میان احزاب راست­گرای مسیحی به چشم می­ خورد. بعد از جنگ ۱۹۶۷ این مسیحیان از نظر دینی و اعتقادی مسلمانان را ضد مسیحی یا همان دجال پنداشتند که به دنبال انشقاق نهایی یهودیان هستند. اگرچه خوشبختانه گروهی از مسیحیان تبشیری هستند که از فلسطینی ها طرفداری می­ کنند و از سفرهای مسیحیان تبشیری به سرزمین مقدس حمایت می­ کنند تا اینکه آنها به چشم خود شاهد اتفاقات آن منطقه باشند.


کلیساهای چپ­گرا، که در واقع کلیساهای شورای ملی کلیساها هستند، موضع اندک متفاوتی دارند. آنها همواره از راه حل دو ملتی و ایجاد پایتخت عربی در اورشلیم پشتیبانی می­ کنند. اگرچه برخی از آنها کمی دچار تحول شده و تحت تأثیر احساس تقصیر در مسئله هولوکاست، از مواضع قبلی خود فاصله گرفتند. حداد قائل هست که این اتفاق باید به صورت جدی دنبال شود چرا که یک تغییر بنیادین در اعتقادات کل آنها رقم زده هست. او حتی برخی از آنها را مبلغ مسیحی نمی­ داند، بلکه مبلغ آموزه هولوکاستی۷ معرفی می­ کند.


این نکته بسیار مهمی هست چرا که آنچه از نظر آنها حتی از نظر تاریخی برای مسیحیت یک بزنگاه هست، نه تجسد مسیح و نه رستاخیر او بلکه هولوکاست هست. حداد در مباحثاتی که با برخی از آنها داشته هست همواره این سوال را مطرح می ­کند که چرا ژاپنی­ ها، چینی­ ها و یا آفریقایی ­ها باید مسئولیت نفرت اروپاییان از یهودیان را بپردازند. پاسخ همیشگی آنها این هست: همه مقصر هستند!


این نوع الاهیات به طور طبیعی از الگوی سنتی کلام مسیحی یعنی اعتقاد به مرگ و رستاخیر بهره­ برداری می­ کند اما به سمت نظام جدید، یعنی هولوکاست و رستاخیز دولت اسرائیل در حرکت هست. دولت اسرائیل، پس، برای هویت این دسته از مسیحیان یک مسئله حیاتی هست و بقاء این دولت، برای رستگاری مسیحیان ضروری هست، چرا که بدون آن رستگاری وجود ندارد.


حداد بیان می ­کند که این ایدئولوژی ارتدادآمیز هست چرا که اگر شخصی الاهیات مسیحی را در طول تاریخ ملاحظه کند، وجود چنین آموزه ای را مردود می­ داند. با این وجود، امروزه برخی مدارس دینی مسیحی وجود دارند که یک چنین نظام الاهیاتی را آموزش می­ دهند. این جز به افزایش تنش میان مسیحیان و مسلمانان نمی ­انجامد.


مهاجرت مسلمانان به غرب این مسئله را پیچده ­تر کرده هست. از یک سو، می ­توان قضیه را ساده ­انگارانه مد نظر قرار داد که به طور کلی عده­ ای از مردم به علل مختلف (آزادی­های دینی و سیاسی، بهره وری اقتصادی و غیره…) به اروپا مهاجرت می­ کنند اما از سوی دیگر، به خاطر یکسری دلائل، به طور ناگهانی سراسر اروپا از گسیل مهاجرت مسلمانان دچار وحشت می­ شود تا حدی که کشورهای اروپایی حتی تصمیم می ­گیرند تا ترکیه را از لیست انتظار برای الحاق به اتحادیه اروپا حذف کنند.


اسلام در حال حاضر بزرگترین دین اروپا بعد از مسیحیت هست که این حقیقت باعت می ­شود اسلام یک دین اروپایی باشد حال چه آنها علاقه داشته باشند یا خیر. اما این کشورها سیاست­ های متفاوتی را در قبال اسلام و مهاجرین اتخاذ کرده ­اند. به عنوان مثال، آلمان، اتریش، و سوئیس امتیاز شهروندی را به مهاجرین نمی­ دهند حتی اگر فرزندان آنها در آن کشور به دنیا آمده باشند. آنها همواره به عنوان یک کارگر مهمان که یک روز باید این کشور را ترک کنند، به حساب می ­آیند. هلند نیز همین سیاست را دنبال کرد تا اینکه بهترین راه حل را در سامان بخشیدن به مهاجران دید. پس احداث مساجد و پذیرش امامان را به هزینه ­های دولتی در دستور کار قرار داد. اما به جای تدریس زبان عربی، زبان دین اسلام، به آنها زبان ترکی و تاریخ ترکی آموختند! تمام این اتفاقات به هدف هویت بخشی جدید به آنها بود (هویت ترکی) و تا اینکه در نهایت با هویت جدید به کشور خود بازگردند. سپس آنها امامان مراکشی را با همین هدف وارد کردند.


در حال حاضر، سیاستمداران هلندی متوجه شدند که مهاجرین به کشورهای خود بازنمی­ گردند، پس تلاش می­ کنند تا با ترغیب مسلمانان برای تشکیل یک روال اداری اسلامی و اولویت بخشی این چنینی که قابل تدبیر و انعطاف­ پذیر باشد، آنها را در کشور خود حفظ کنند. با حضور مسلمانان، برخی از مسیحیان در حال بازیابی دین خود هستند اما در عین حال هویت مسیحی را در مقابل هویت اسلامی قرار می دهند. دو دغدغه ­ای که اروپاییان و آمریکایی­ ها عمیقاً نسبت به آنها ملاحظه دارند به ترتیب امنیت و فرهنگ هستند. امنیت هم شامل امنیت جامعه اقلیت مسلمانان در غرب می ­شود و هم امنیت کشورهایی که در مسلمانان در آن زندگی می­ کنند را دربرمی­ گیرد.


مسئله فرهنگ نیز بسیار جالب و قابل توجه هست. به دلیل اینکه مسلمانان و جوامع غربی از آن به عنوان راهی برای شناخت دیگری استفاده می­ کنند. پرفسور حداد، از یک گزارشگر روزنامه نیویورک تایمز خاطره ­ای را نقل می ­کند که طی یک همکاری قرار شده بود مقاله­ ای تحت عنوان مسلمانان در آمریکا در چندین شماره چاپ شود. در حین صحبت، آن گزارشگر به تناوب از این عبارت استفاده می­ کرد: آنها به این جا تعلق ندارند. چرا آنها به جائی که از آن آمده ­اند باز نمی­ گردند؟ حداد می ­گوید: از او پرسیدم چرا آنها به اینجا تعلق ندارند که او پاسخ داد: آنها ارزش­های متفاوتی را دنبال می ­کنند. حداد از او توضیح بیشتری می ­خواهد. آن گزارشگر بیان می ­کند که مثلاً مسلمانان الکل و شراب نمی­ نوشند، آنها به ارتباط جنسی قبل از ازدواج و یا هم جنس­گرایی اعتقاد ندارند. حداد، خود بازگو می ­کند، که در پاسخ به این نکته اشاره کرده هست که بسیاری از مسیحیان و حتی یهودیان نیز چنین اعتقاداتی دارند پس از نظر شما چه سیاستی را باید در قبال آنها در دستور کار قرار داد؟ بالاخره بعد از کمی گفتگو، آن گزارشگر پذیرفت که هنگامی که یهودیان در دهه ۱۹۲۰ نیز وارد آمریکا شدند، نیویورک تایمز مقاله ­ای را به چاپ رساند که طی آن مدعی شده بود این گروه به آمریکا تعلق ندارند چرا که از ارزش­های متفاوتی تبعیت می ­کنند. در نتیجه­ این گفتگو، آن گزارشگر به این نتیجه رسید که به راحتی می­ توان از فرهنگ برای منزوی کردن گروه­ های مختلف استفاده کرد و بر چسب دیگری بودن و به اینجا تعلق نداشتن را به آنها زد.


مسلمانان نیز از فرهنگ برای متمایز کردن خود استفاده می­ کنند. بسیاری از مسلمانان، با آگاهی، در حال بازآفرینی اسلام هستند به این معنا که اسلام را در سبک پوشش و نحوه رفتار خلاصه می­ کنند. برای برخی، اسلام، بیشتر یک امر فرهنگی هست تا یک نظام الاهیاتی و عقیدتی. اسلام در حفظ هویت از اهمیت خاصی برخوردار هست اما در عین حال، توسط فرهنگ ­های میزبان به عنوان یک تهدید برای تغییر جامعه ارزیابی می ­گردد.


پی نوشتها:


۱. Yvonne Yazbeck Haddad


Lippy, Charles H. (2002). Pluralism Comes of Age: American Religious Culture in the Twentieth Century. ME. Sharpe. P. 184.2


۳٫ کلیسای اورتدکس یونانی


۴٫ شاخه ای از مسیحیت که به تبعیت از رهبر خود، نستوریوس، به تمایز جنبه بشری مسیح از جبنه الهی او معتقد هستند.


۵٫ Reconquista: جنبشی که با اوج گیری قدرت اروپاییان به خصوص اسپانیا و پرتغال برای بازپس­گیری بخش مسلمان نشین اسپانیا و جزائر ایبریا شکل گرفت.


۶. Judeo-Christian


۷. Holocaustianity


منبع: مهر

انتهای پیام

  • تاریخ : ۳ام اسفند ۱۳۹۶
  • موضوع : خبری

به گفته خبری الزهرا از نکا، وهب همدانی سه‌شنبه شب در مراسم بزرگداشت شهدای مدافع حرم شهرستان نکا اظهار کرد: آنچه برای امروز ما قابل استفاده هست و رهبران میدانی جبهه مقاومت گفتند؛ سوریه در آستانه سقوط بود و امیدی وجود نداشت اما نظر حضرت آقا چیز دیگه‌ای بود که سوریه سقوط نمی‌کند.

وی افزود: سردار همدانی زمانی که تصمیم گرفته به سوریه بروند به خلبانی که ایشان را بردند گفتند که فرود آمدن شما ۵۰، ۵۰ هست و ما اطلاع نداشتیم و رفتند؛ ارتباط بین فرودگاه و شهر قطع شده بود و در آن شرایط ایشان رفت و سفیر وقت سوریه گفت با کمترین امکانات در سفارت نشستند و عملیات‌ها را رهبری کردند.

فرزند سردار شهید همدانی ادامه داد: با توجه به تجربه ایشان در جنگ کردستان، زمینه را فراهم کردند که دولتمردان سوریه به نیروهای مردمی اتکاء کنند و ایشان بنیان‌گذاری دفاع وطنی را انجام و فاطمیون را بنیان‌گذاری کردند و با رهنمودهای حضرت آقا به عنوان سرباز آقا حرکت‌های مختلف را آغاز کردند.

وی گفت: آنان به فرمان آقا رفتند و جلوی رشد و قدرت کسانی که می‌خواستند، سوریه را ساقط کنند، گرفتند و امروز روز به روز قدرت دشمنان کمتر شده هست.

انتهای پیام/ج/

  • تاریخ : ۳ام اسفند ۱۳۹۶
  • موضوع : خبری

مراسم اختتامیه بخش تجلی اراده ملی سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر با معرفی برگزیدگان این بخش در باشگاه نفت شهر آبادان برگزار شد.

به گفته امتداد نیوز ، مراسم اختتامیه بخش تجلی اراده ملی از سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر شامگاه پنجشنبه ۳ اسفند در باشگاه نفت آبادان با حضور چهره های سینمایی برگزار شد.
در ابتدای این مراسم که اجرای آن را محمدرضا شهیدی فر بر عهده دارد، ادای احترامی به شهدای دفاع مقدس، سینما رکس آبادان و شهدای مدافع حرم شد.
سپس مهدی قربانپور مدیر بخش تجلی اراده ملی به صحنه آمد و بیان کرد: خوشحالم که امروز به واسطه تلاش سازمان منطقه آزاد اروند و مردم آبادان شاهد برگزاری مراسم تجلی اراده ملی هستیم. امیدوارم سال آینده شاهد اتفاقات مهمتری در سینما باشیم. تشکر ویژه ای از همه دوستان برگزار کننده این اتفاق دارم. امیدوارم سال آینده شرایطی فراهم شود که این بخش در آبادان ماندگار باشد.
در ادامه اسماعیل زمانی مدیرعامل منطقه آزاد اروند پشت تریبون قرار گرفت و گفت: این ایام نزدیک به تولد حضرت زهرا (س) و عید نوروز را تبریک می گویم. جشن های جشنواره فجر یادآور هنرنمایی هنرمندان مردم ایران هست. این اختتامیه که در آبادان برگزار خواهد شد برای ما موجب افتخار هست، اکثر شما با آبادان و خرمشهر به واسطه رفت و آمد در گذشته آشنا هستید از همین رو مصیبت جنگ بسیار زشت بود و اثرات مخرب داشت به ویژه در نسل های بعدی که آواره و در به در می شوند. مردم آبادان و خرمشهر این موضوع را تجربه کرده اند.
وی اظهار کرد: بیشتر جوانان اینجا متولد این شهر نیستند بلکه در جاهایی زاده شده اند که در زمان جنگ پدر و مادرشان مهاجرت کرده اند. اینکه چرا این شهرها به خوبی بازسازی نشده اند نتیجه عملکرد دولت ها نیست. علل مختلفی بعد از جنگ باعث شد موجبات توسعه اقتصادی پیش نیاید، متاسفانه ما در دوران بازسازی نتوانستیم این شهرها را به شکل گذشته اقتصادی و اجتماعی خود دربیاوریم. همه زمینه های توسعه در اینجا بعد از جنگ محدود شده بود. ما نتوانستیم بازسازی اقتصادی را انجام دهیم زیرا بخش خصوصی را نتوانستیم به این بخش بیاوریم. این بخش خصوصی و مردم هستند که می توانند توسعه را ایجاد کنند.
زمانی یادآور شد: مردم آبادان و خرمشهر بر خلاف مردم جاهای دیگر که به فعالیت بخش خصوصی متکی هستند به فرهنگ حقوق بگیری متکی هستند، پس کسب و کار به معنای تولید بخش خصوصی رواج نداشته هست، این پایه و اساس مشکل ما در اینجا هست پس برای توسعه باید فرهنگسازی کنیم. بازسازی با بازسازی فرهنگی ایجاد خواهد شد پس باید چاره ای پیدا کرد برای مثال همین جشنواره ها به ما برای بالا بردن این فرهنگ کمک می کند. هنر می تواند اقتصادی هم باشد از همین رو می توان در آن سرمایه گذاری کرد تا شغل ایجاد کند. یکی از وظایف ما به عنوان منطقه آزاد ایجاد تمهیداتی به همین منظور هست.
در ادامه برگزیدگان بخش تجلی اراده ملی اعلام شد.
جایزه مرکز ملی فرش ایران به طراحان صحنه تعلق گرفت که آدین ظریف برای فیلم «دارکوب» این جایزه را دریافت کرد.
جایزه دوم به اصغر نژادایمانی برای فیلم «مصادره» اهدا شد.
جایزه سوم به کیوان مقدم برای فیلم «جاده قدیم» تعلق گرفت.
جایزه چهارم به محمدرضا شجاعی برای فیلم «شعله ور» رسید.
جوایز سازمان مدیریت منابع آب ایران:
این سازمان ضمن سپاس از عوامل فیلم «تنگه ابوقریب» و به پاس رشادت های گردان عمار و شهید غلامرضا صالحی، تندیس خود را به جواد عزتی برای «تنگه ابوقریب» اهدا کرد.
جایزه دوم به حمیدرضا آذرنگ برای «تنگه ابوقریب» تعلق گرفت.
جایزه سوم به ساعد سهیلی برای فیلم «ماهورا» رسید.
چهارمین جایزه به بهرام توکلی کارگردان «تنگه ابوقریب» رسید.
جوایز بیمه ایران:
جایزه ویژه این شرکت به خاطر پرداخت هنرمندانه به فاجعه پلاسکو به فیلم به مصطفی کیایی کارگردان «چهارراه استانبول» رسید.
جایزه دوم به خاطر نمایش رشادت های هشت سال دفاع مقدس به سعید ملکان تهیه کننده «تنگه ابوقریب» اهدا شد.
جایزه سوم به خاطر تجلیل از نقش همه مردم ایران در هشت سال دفاع مقدس به محمدعلی باشه آهنگر کارگردان «سرو زیر آب» تعلق گرفت.
جایزه اخلاق پزشکی:
دیپلم افتخار این بخش به جواد عزتی برای ایفای نقش امدادگر در فیلم «تنگه ابوقریب» اهدا شد.
دیپلم افتخار دیگر به بهرام توکلی برای فیلم «تنگه ابوقریب» تعلق گرفت.
جایزه انجمن مدیران تولید:
جایزه بهترین مدیر تولید به محمدرضا منصوری برای «تنگه ابوقریب» اهدا شد.
جایزه شهید و امور ایثارگران:
جایزه اول به مستند «زنانی با گوشواره های باروتی» ساخته رضا فرهمند رسید.
جایزه دوم به فیلم «به وقت شام» ساخته ابراهیم حاتمی کیا تعلق گرفت.
سومین جایزه به فیلم «ماهورا» ساخته حمید زرگرنژاد اهدا شد.
عوامل «ماهورا» این جایزه را به روح حمید آخوندی اهدا کردند که در حین ساخت فیلم درگذشت.
تندیس دبیرخانه سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر نیز به حمیدرضا زرگرنژاد کارگردان فیلم «ماهورا» اهدا شد.
داریوش ارجمند بازیگر این فیلم هم بیان کرد: خوشحالم که بخشی از زحمات ساعد سهیلی در این بخش دیده شد و خوشحالم که بنیاد شهید بر خلاف بقیه این فیلم را دید.
این گفته تکمیل خواهد شد …

  • تاریخ : ۳ام اسفند ۱۳۹۶
  • موضوع : خبری


صدای شیعه: حجت‌الاسلام احمد شرفخانی؛ معاون فرهنگی و اجتماعی سازمان اوقاف در حاشیه نشست خبری تشریح برنامه‌های ۶ ماهه تبلیغی اداره کل اعزام مُبلغ سازمان اوقاف در ایام فاطمیه (س) که در قم برگزار شد، درباره تعداد بقاع متبرکه و امامزادگان مدفون در قم و شبهاتی که پیرامون این مسئله در فضای مجازی گسترش یافته اظهار کرد: بسیاری از بقاع متبرکه به‌عنوان اماکن ومحورهای  مبارزه با جنگ نرم دشمنان فعالیت چشمگیری دارند و مهارت‌های زندگی براساس سبک دینی در آنها ارائه می‌شود به همین دلیل مورد هجمه شدید دشمنان قرار گرفته‌اند.


وی افزود: تا سال ۱۳۸۸ تنها در ۹۰ بقعه ترتیل‌خوانی قرآن و برنامه‌های قرآنی اجرایی می‌شد ولی در حال حاضر این رقم به یک هزار و ۹۰۰ بقعه رسیده هست.


معاون فرهنگی اجتماعی سازمان اوقاف و امور خیریه به ظرفیت‌های فرهنگی گسترده بقاع متبرکه پرداخت و خاطرنشان کرد: این ظرفیت‌ها در حال آشکار شدن هستند و می‌توان گفت سازمان اوقاف به دنبال زدودن غبار مظلومیت از این حرم‌های مطهر هست؛ بعد از پیروزی انقلاب امامزاده‌ای اضافه نشده ولی به خاطر اینکه برنامه‌های گسترده‌ای با محوریت بقاع متبرکه اجرایی می‌شود، بسیاری از آنها شناخته‌ شده‌اند ولی این مسئله مورد سوء استفاده دشمنان و شبهه‌افکنی آنها قرار گرفته هست.


شرفخانی گفت: در فضای مجازی با نگاه دشمنی و سست‌کردن اعتقادات مردم، اقدام به ترویج شُبهات می‌کنند ولی حقیقت این هست که نذور مردمی در هر بقعه، صرف هزینه‌های همان محل می‌شود البته باید گفت تنها ۴۸ درصد بقاع متبرکه دارای موقوفه و درآمد حاصل از آنها هستند.


وی تصریح کرد: طی چند سال اخیر شاهد دست بکار شدن سودجویان برای معرفی بقاع جدید بوده‌ایم که سازمان اوقاف با ورود به این مسئله حتی اقدام به تخریب برخی مکان‌های دروغین کرده هست.


معاون فرهنگی و اجتماعی سازمان اوقاف و امور خیریه درباره فعالیت‌های فرهنگی سازمان اوقاف برای توسعه فرهنگی عفاف و حجاب تاکید کرد: کارهای نمایشی، تبلیغی و ویترینی در مورد حجاب، مشکل را حل نمی‌کنند زیرا این مسئله نیازمند زیرساخت‌ها و فعالیت‌های فکری هست و مجموعه‌های درگیر باید ساختار اندیشه‌ای لازم را در این زمینه به وجود بیاورند؛ امروز مانند گذشته نیست و نیازمند آموزش‌های صحیح و کارهای زیربنایی در حوزه عفاف و حجاب هستیم.


شرفخانی یادآور شد: امروز هرکسی به تنهایی یک رسانه هست و باید در این شرایط، کار رسانه‌ای متناسب با فضای روز را در دستور کار قرار دهیم.


در حاشیه این نشست خبری کتاب «بهشت فدک» و پوستر «نخستین جشنواره ملی طرح  آرامش بهاری» رونمایی شد.


یکی برنامه‌های سازمان اوقاف در ایام فاطمیه ، مسابقه کتابخوانی با موضوع خطبه فدکیه هست که سوالات آن براساس کتاب «بهشت فدک» طراحی می‌شود؛ بر این اساس کتاب مذکور با زیر عنوان نکته‌هایی از خطبه فدکیه برای محبّان فاطمی در حاشیه نشست خبری حجت‌الاسلام شرفخانی رونمایی شد.


در ادامه نیز با توجه به برنامه سازمان اوقاف برای جمع‌آوری ایده‌های مربوط به شیوه‌های نوین تبلیغی ویژه ایام نوروز، از پوستر نخستین جشنواره ملی آرامش بهاری رونمایی شد.


این جشنواره در حقیقت فراخوانی برای جمع‌آوری ایده‌ها و محصولات فرهنگی با موضوعات مختلف در چارچوب سیاست‌های فرهنگی سازمان اوقاف در اجرای طرح آرامش بهاری نوروزی به شمار می‌رود.


طلاب و مُبلغان حوزه علمیه می‌توانند تا ابتدای اسفندماه ۹۶ آثار خود را در موضوعات مقابله با آسیب‌های اجتماعی، ترویج عفاف و حجاب، سواد رسانه‌ای، مهارت‌های زندگی و زندگی معنوی به این جشنواره ارسال کنند.


علاقه‌مندان آثار خود را می‌توانند به آدرس قم، سی متری هنرستان، روبروی مسجد شهید مصطفی خمینی ارسال کنند یا به آدرس اینترنتی www.kheyme-marefat.ir مراجعه کرده و جهت ارسال آثار ثبت‌نام کنند؛ همچنین علاقه‌مندان می‌توانند جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره ۰۲۵۳۷۸۳۸۵۸۶ و ۰۲۵۳۷۸۳۸۵۸۵ تماس بگیرند.


منبع: مهر

انتهای پیام

  • تاریخ : ۳ام اسفند ۱۳۹۶
  • موضوع : خبری

کوه دنا در کدام استان است

در ادامه این مطلب از مجله آنلاین فارسی ها با عنوان کوه دنا در کدام استان است در خدمت شما کاربران گرامی هستیم .

با ما همراه باشید .

با توجه به حادثه ی اخیر نام کوه دنا بسیار بر سر زبان ها افتاده است .

در این مطلب می خواهیم کوه دنا را برای کاربران گرامی معرفی نماییم .

در ادامه ی مطلب با ما همراه باشید .

کوه دنا عظیم ترین ترک خوردگی یا چین خوردگی رشته کوه زاگرس می باشد .

دنا نماد سربلندی مردم لر به خصوص ایل بویر احمد می باشد .

این کوه با ارتفاع ۴۴۳۵ متر که برای کوهنوردان بهشت محسوب می شود ، در استان کهگیلویه و بویر احمد قرار دارد .

کوه دنا در کدام استان است کوه دنا در کدام استان است

کوه دنا در کدام استان است

این کوه در ارتفای بالای ۴۰۰۰ متر ۴۹ قله را داراست که در این مورد در ایران بی رقیب است .

دنا یک قله نیست بلکه رشته کوهی در زاگرس است که این رشته کوه از شمال غربی تا جنوب شرقی کشیده شده است .

دنا بیش از ۸۰ کیلومتر درازا و ۱۵ کیلومتر پهنا دارد .

شهرستان سی سخت در دامنه ی این کوه قرار دارد و بارش سالانه در این محل بین ۶۰۰ تا ۱۸۰۰ میلی متر متغیر است .

رود های زیادی از این رشته کوه سر چشمه می گیرد که از آن ها می توان به بشار ، خرسان ، ریگان ، ماربر و ……. نام برد .

امیدواریم که از این مطلب در بخش دانستنی ها لذت برده باشید .

نوشته کوه دنا در کدام استان است اولین بار در فارسی ها. پدیدار شد.

صفحه 1 از 359
12345678910 بعدی 203040...«